Ήρωες και «συγγενείς» της Αριστεράς

Ναπολέων Σουκατζίδης, στο κέντρο.

Δύο προσωπικότητες της Αριστεράς, ο Μανώλης Γλέζος και ο Περικλής Κοροβέσης, υπερασπίζονται γνωστό λογοτεχνικό περιοδικό, στη διαμάχη του με τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιάς, σε μια υπόθεση που κρατάει από παλιά, από το 2013, αν δεν κάνουμε λάθος. Στην σημερινή κοινή δήλωσή τους, μεταξύ άλλων αναφέρουν:
Εμείς, μέλη της μεγάλης οικογένειας της Αριστεράς, παρόντες πάντα στους αγώνες της εποχής μας, γνωρίσαμε ήρωες και αγίους. Αλλά γνωρίσαμε και τον ανθρώπινο πόνο και το βαρύ, ασήκωτο πένθος, των οικογενειών τους που κράτησε μια ζωή, σε μια κοινωνία που συχνά θεωρούσε τη συγγένειά τους με ένα μάρτυρα «εθνικά ύποπτη». Ανάμεσά τους η Χαρά Λιουδάκη-Σουκατζίδη, η μνηστή του Ναπολέοντα Σουκατζίδη, με αδελφό πεσόντα στο Αλβανικό Μέτωπο και με την αδελφή της, παιδαγωγό και λαογράφο Μαρία, κατακρεουργημένη από τον συμμοριτοφασίστα Μπαντουβά.

Τώρα έρχεται η σειρά της κόρης τής Χαράς, Μαρίας Βασιλάκη, εκδότριας του εξαίρετου λογοτεχνικού περιοδικού «Αθηναϊκή Επιθεώρηση του Βιβλίου (Athens Review of Books)», που ο υπουργός Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ θέλει να κλείσει, επειδή γνωρίζει ότι στη διπλωματική γλώσσα η αμφισημία είναι κανόνας; Αλλά και οι δικαστές που καταδίκασαν το περιοδικό, παρά την πιο έγκυρη μαρτυρία του καθηγητή Χριστόφορου Χαραλαμπάκη (Χρηστικό Λεξικό της Νεοελληνικής Γλώσσας της Ακαδημίας Αθηνών), επειδή δεν γνωρίζουν πως η λέξη γκαουλάιτερ έχει χάσει την αρχική σημασία της και ότι σημαίνει πια φανατικός. Για αυτή τη λέξη, στον χαρακτηρισμό «γκαουλάιτερ του Σταλινισμού», η εκδότρια καταδικάστηκε να πληρώσει χρηματικό πρόστιμο που ισοδυναμεί με κλείσιμο του περιοδικού.

Πέρα απ’ αυτά, προσωπικά, ως Μανώλης Γλέζος, από το βήμα της Βουλής έχω διακηρύξει ότι ο χαρακτηρισμός δεν πρέπει να αποτελεί ποινικό αδίκημα, διότι απλώς εκφράζει πώς ήθελε ο χαρακτηρίζων να γίνει ο χαρακτηριζόμενος. Ανήκει δηλαδή στην κατηγορία των ευχών και αρών (κατάρες), που δεν έχουν καμιά αντικειμενική αξία. Η υποκειμενική διάθεση είναι αδύνατο να χαρακτηριστεί ως ποινικό αδίκημα. Γι’ αυτό κοινοποιούμε αυτή μας τη δήλωση και ζητούμε από τον καθένα να κρίνει…

Η «κρίση του καθενός»…

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ένας πολιτικός, εν προκειμένω ο κ. Κοτζιάς, ως δημόσιο πρόσωπο, θα πρέπει να έχει υπ’ όψη του τα όσα σωστά ο Μανώλης Γλέζος στην τελευταία παράγραφο αναφέρει. Τα «δημόσια πρόσωπα», ιδιαίτερα τα πολιτικά, εν Ελλάδι, αποβαίνουν συχνά …δημόσιες μάστιγες! Κατά συνέπεια, οποιαδήποτε κριτική τούς γίνεται μπορεί να ’πεί κανείς ότι είναι συγχωρητέα. Για να μη μιλήσουμε για την Ελευθερία του Τύπου, με την ουσιαστική βεβαίως σημασία του όρου.

Εκείνο όμως που δεν καταλαβαίνουμε, από το πρώτο μέρος τής δήλωσης των συντρόφων, είναι γιατί έπρεπε να επικαλεσθούν την ιστορία της Αριστεράς, για να υπερασπιστούν την εκδότρια του περιοδικού (ως «εθνικά ύποπτης»;). Δεν υπήρχαν άλλα επιχειρήματα υπέρ της; Και σε τί ακριβώς «έρχεται η σειρά της»; Γιατί δεν πιστεύουμε ότι ο «υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ», παλαιό στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος, τα έβαλε μαζί της (κακώς) επειδή αυτή είναι «κόρη της Χαράς, μνηστής του Ναπολέοντα Σουκατζίδη» και τα λοιπά. Σε μια τέτοια διαμάχη, η αναφορά χωρίς ουσιαστικό λόγο στον Ναπολέοντα Σουκατζίδη (στην ιστορία του αναφέρεται η πρόσφατη ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Το τελευταίο σημείωμα». να την ’δείτε!) θέλουμε να πιστεύουμε πως δεν ήταν στις καθ’ αυτό προθέσεις των δύο ούτως ή άλλως σεβαστών προσωπικοτήτων της ευρείας Αριστεράς. 

Τριπολιτης

Πρόσφατα σχόλια

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ

Ουάσιγκτον 21, Τρίπολη, Τηλ. 2710238928

Email: dkomninou@ath.forthnet.gr