Πολιτική και Αριστερά. Εν Τριπόλει…

Αριστερά!

Πολιτική; Εν Τριπόλει; Και μάλιστα, Αριστερά; Σ’ αυτούς τους καιρούς; Πολύ φιλόδοξο εγχείρημα, αν όχι θρασύ… Το επιχειρούμε, ωστόσο:

Η πολιτική είναι συναρπαστική, επειδή οι άνθρωποι διαφωνούν. Δια­φωνούν για το πώς πρέπει να ζουν. Ποιός πρέπει να παίρνει τί. Πώς πρέπει να διανέμονται η εξουσία και οι πόροι. Για το αν η κοινω­νία πρέπει να βασίζεται στη συνεργασία ή στη σύγκρουση.

Επίσης διαφωνούν για το πώς πρέπει να επιλύονται τέτοιου είδους ζητήματα. Πώς πρέπει να λαμβάνονται οι συλλογικές αποφάσεις. Ποιός δικαι­ούται να έχει λόγο. Πόση επιρροή μπορεί να ασκεί ένα άτομο… Αυτα ήταν που έκαναν την πολιτική κατά τον Αριστοτέλη την κυριωτάτη επιστήμη. Τίποτα λιγότερο, δηλαδή, από τη δραστηριότητα εκείνη μέσω της οποίας τα ανθρώπινα όντα προσπαθούν να βελτιώσουν τη ζωή τους και να δημιουργήσουν την «αγαθή κοινωνία». Πάνω απ’ όλα, η πολιτική είναι κοινωνική δραστηριότητα. Είναι πάντοτε διά­λογος και ποτέ μονόλογος. Απομονωμένα άτομα, όπως ο Ροβινσώνας Κρούσος, ίσως μπορούν να αναπτύξουν μια απλή οικονομία, να παρα­γάγουν τέχνη κτλ., δεν μπορούν όμως να ασχοληθούν με την πολιτική. Η πολιτική δεν εμφανίζεται παρά με την άφιξη ενός άνδρα (ή μιάς γυναίκας), του Παρασκευά. Ωστόσο, η διαφωνία που φωλιάζει στην καρδιά της πολιτικής εκτείνεται και στη φύση του αντικειμένου και στο πώς πρέπει να το μελετά κανείς. Οι άνθρωποι διαφωνούν τόσο για το τί είναι αυτό που κάνει την κοινωνική αλληλεπίδραση «πολιτική», όσο και για το ποιός είναι ο καλύτερος τρόπος ανάλυσης και ερμηνεί­ας της πολιτικής δραστηριότητας.

  Εκτύπωση, από άλμπουμ... Το προηγούμενο χωρίο και τα θεωρητικά κείμενα (βλ. γραμμή επιλογών, κατηγορίες άρθρων, κάτω από τη διαχωριστική γραμμή) είναι αποσπάσματα από το βιβλίο Εισαγωγή στην Πολιτική, Εκδόσεις Πόλις, Αθήνα 2002, του Andrew Heywood, διευθυντή σπουδών και υπεύθυνου του μαθήματος της Πολιτικής Επιστήμης στο Orpington College του Λονδίνου. Παρ’ ότι αποσπασματικά εδώ, είναι εξαιρετικώς ενδιαφέροντα ως θεωρητική βάση για ένα πολιτικό ιστολόγιο, όπως φιλοδοξεί να καταστεί το παρόν. Άλλα βιβλία του: Political Ideologies, Political Theory, Concepts in Politics.
Δεν είναι βιβλίο αριστερού, επειδή, κατά πρώτον, θεωρούμε ότι η Πολιτική, σε οποιαδήποτε έκφανσή της, προϋπάρχει της Αριστεράς. Και κατά δεύτερον, επειδή, όπως συμπεραίνει ο Νίκος Πουλαντζάς, στο βιβλίο του Το κράτος, η εξουσία, ο σοσιαλισμός, Εκδόσεις Θεμέλιο, Αθήνα 1991:

Η ιστορία δεν μας έχει δώσει ως τώρα επιτυχημένο πείραμα δημοκρατικού δρόμου προς τον σοσιαλισμό. Απεναντίας μας έδωσε αρνητικά παραδείγματα προς αποφυγήν και σφάλματα για μελέτη, πράγμα όχι αμελητέο. Ασφαλώς, μπορεί κανείς να αντιτείνει, στο όνομα φυσικά του ρεαλισμού (του ρεαλισμού της δικτατορίας του προλεταριάτου ή του ρεαλισμού των άλλων, των υγιώς σκεπτομένων νεοφιλελεύθερων), πως αν αυτός ο δημοκρατικός σοσιαλισμός δεν υπήρξε ακόμη πουθενά είναι διότι είναι ανέφικτος. Ίσως. Δεν έχουμε πια την χιλιαστική πίστη, τη βασισμένη σε μερικούς σιδερένιους νόμους μιας αναπόφευκτης δημοκρατικής και σοσιαλιστικής επανάστασης. Ένα όμως είναι βέβαιο. Ο σοσιαλισμός θα είναι δημοκρατικός ή δεν θα είναι σοσιαλισμός.

Αρκούν αυτές οι εξηγήσεις, ώσπου να δημοσιεύσουμε τα πρώτα κείμενά σας…

Το σχόλιό σας...

Πρόσφατα σχόλια

ωΡΑ

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ

Ουάσιγκτον 21,Τρίπολη

Τηλ. 2710238928