Η διάσπαση του ΚΚΕ το 1968

Πάλαι ποτέ…

Το 2018 είναι διπλά επετειακή χρονιά για την Αριστερά. Συμπληρώνονται 100 χρόνια από την ίδρυση του Κομμουνιστικού Κόμματος, το 1918, και 50 χρόνια από τη διάσπασή του, το 1968. Ένας ολόκληρος αιώνας από τη συγκρότηση της κομμουνιστικής Αριστεράς στη χώρα μας και μισός αιώνας από την ιστορική της διάσπαση, η οποία εκδηλώθηκε στη 12η Ευρεία Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, αλλά απλώθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο της Αριστεράς.

Για να θυμηθούμε το γεγονός, που καταγράφεται στην ιστορία της ελληνικής Αριστεράς, χωρίς να αρχίσουμε πάλι τις μεταξύ μας, άσκοπες συζητήσεις περί αυτού, επιλέγουμε σκόπιμα ένα κείμενο «αποϊδεολογικοποιημένο», που περιορίζεται στην απλή αναφορά των όσων συνέβησαν τότε:

Σαν σήμερα, 5 Φεβρουαρίου του 1968, ξεκινάει στην Βουδαπέστη η ιστορική 12η Ευρεία Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, για να εξετάσει την πολιτική κατάσταση της Ελλάδας με τη δικτατορία και εσωκομματικά ζητήματα, η οποία και θα οδηγήσει στη διάσπαση του ΚΚΕ και τη δημιουργία του ΚΚΕ Εσωτερικού.  Κατά τη διάρκεια της Ολομέλειας, οι εργασίες της οποίας κράτησαν μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου, τρία μέλη του Πολιτικού Γραφείου, οι Μήτσος Παρτσαλίδης, Ζήσης Ζωγράφος, Πάνος Δημητρίου, επτά αναπληρωματικά μέλη της ΚΕ και τα τρία μέλη της Κεντρικής Εξελεγκτικής Επιτροπής διαφώνησαν με την πλειοψηφία σε εσωκομματικά και κεντρικά πολιτικά ζητήματα, όπως η πολιτική των συμμαχιών και ο ρόλος της Σοβιετικής Ένωσης και αποχώρησαν. Σύμφωνα με το ΚΚΕ επρόκειτο για  μία «οργανωμένη δεξιά οπορτουνιστική παρέκκλιση, που δρούσε για μεγάλο χρονικό διάστημα, η οποία, στην ουσία, αρνούνταν το ρόλο και τον επαναστατικό χαρακτήρα του ΚΚΕ ως κόμματος της εργατικής τάξης και τη μετατροπή του σε ένα δεξιό οπορτουνιστικό κόμμα σοσιαλδημοκρατικής υφής».

Ο Κώστας Κολιγιάννης με την ψήφο 12 τακτικών μελών της Κεντρικής Επιτροπής (μεταξύ των οποίων και ο ΓρηγόρηςΦαράκος) καθαίρεσε από μέλη του Πολιτικού Γραφείου τους Δ. Παρτσαλίδη, Ζ. Ζωγράφο και Π. Δημητρίου και απομόνωσε από κάθε κομματική δουλειά άλλα τέσσερα στελέχη, τρία τακτικά μέλη και ένα αναπληρωματικό μέλος της Κ.Ε. (Λεωνίδας Τζεφρώνης, Σταύρος Καράς, Δημήτρης Βατουσιανός και Μιχάλης Τσάντης). Στην ψηφοφορία ο μόνος που μειοψήφησε ήταν ο Πέτρος Ρούσος που όμως δε συντάχτηκε με τους αποχωρήσαντες και παραμένοντας στις γραμμές του ΚΚΕ.

Αμέσως μετά τις διαγραφές, κάποια στελέχη του “Γραφείου Εσωτερικού”, δηλαδή του τμήματος της ηγεσίας του ΚΚΕ που δρούσε στο εσωτερικό της Ελλάδας, σε συνθήκες παρανομίας, όπως οι Μπάμπης Δρακόπουλος, Νίκος Καρράς, Αντώνης Μπριλλάκης, Τάκης Μπενάς κ.ά.  συμπαρατάχτηκαν μαζί τους συγκροτώντας το το ΚΚΕ-Εσωτερικού. Παράλληλα όσοι βρίσκονταν στην Βουδαπέστη κατέλαβαν το ραδιοσταθμό του ΚΚΕ «Φωνή της Αλήθειας» απ’ όπου απευθύνονταν στα μέλη και τα στελέχη του ΚΚΕ καλώντας να μην πειθαρχήσουν με τις αποφάσεις της 12ης Ολομέλειας. Στη συνέχεια συγκρότησαν τη λεγόμενη «Ενωτική Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ» σε αντιπαράθεση με την ΚΕ του Κόμματος.

Την επομένη, κιόλας, το τμήμα της ηγεσίας που ακολουθούσε τον Κώστα Κολιγιάννη έθεσε σε λειτουργία έναν δεύτερο, εφεδρικό, ραδιοσταθμό που υπήρχε κάπου στην Ανατολική Γερμανία. Κίνηση μάλλον περιττή γιατί ο Ραδιοφωνικός Σταθμός της Μόσχας είχε ήδη από την πρώτη στιγμή αναλάβει δράση. Οι Σοβιετικοί και ο Λεονίντ Μπρέζνιεφ είχαν κάνει την επιλογή τους. Άλλωστε οι διαφωνούντες, εκτός από διασπαστές και φραξιονιστές, είχαν μέσα σε λίγα μόλις εικοσιτετράωρα μεταβληθεί σε αντισοβιετικούς. Τελεία και παύλα. Τα υπόλοιπα ήταν λεπτομέρειες. Οι διαφωνούντες θα βρουν προσωρινά «φιλόξενη στέγη» στη Ρουμανία του Νικολάε Τσαουσέσκου που έχει λόγους να αντιμάχεται την εξωτερική πολιτική της Μόσχας και για όσο διαρκεί η «Άνοιξη της Πράγας» στην Τσεχοσλοβακία. Στη συνέχεια το καθοδηγητικό κέντρο θα μεταφερθεί στη Ρώμη, πλησίον του ευρωκομμουνιστικού Ιταλικού Κ.Κ.), όταν οι διαφωνούντες συγκροτούν το δικό τους ιδιαίτερο κόμμα, το ΚΚΕ εσωτερικού.

Το κλίμα της Βουδαπέστης μεταφέρεται στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης από τους τρεις της πενταμελούς ομάδας των προσκεκλημένων (Θ. Πάγκαλος, Γ. Βασιλειάδης και Μπ. Καλατζής) που τάσσονται από την αρχή με την πλευρά των διαφωνούντων. Άλλωστε πριν από το τέλος Φεβρουαρίου η Επιτροπή της ΕΔΑ Δυτικής Ευρώπης (μέλη της οποίας ήταν μεταξύ άλλων ο Δημήτρης Δεσποτίδης, ο Μάρκος Δραγούμης, ο Φίλιππος Ηλιού, ο Γιώργος Κατηφόρης, ο Πέτρος Κουναλάκης και ο Τάσος Τρίκκας) με ανακοίνωσή της θεωρεί ότι η 12η Ολομέλεια αποτελεί «πρόκληση προς τη δημοκρατική ευαισθησία κάθε αγωνιστή», τάσσεται στο πλευρό της Ενωτικής Κεντρικής Επιτροπής που έχουν συγκροτήσει οι διαφωνούντες και υποστηρίζει ότι το «καθοδηγητικό κέντρο» πρέπει να μεταφερθεί στην Ελλάδα.

Ιδεολογική ταυτότητα του ΚΚΕ Εσωτερικού είχε ως κεντρικού άξονες την «ανανέωση της Αριστεράς» και τον «σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο». Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, τα μέλη και τα στελέχη του συμμετείχαν ενεργά στον αντιδικτατορικό αγώνα μέσα από το Πανελλήνιο Αντιδικτατορικό Μέτωπο – ΠΑΜ και την οργάνωση νεολαίας «Ρήγας Φεραίος». Τα μέλη του νέου κόμματος έδωσαν την ονομασία «ΚΚΕ Εξωτερικού» στο (μεγαλύτερο) τμήμα του κόμματος που ακολουθούσε την ηγεσία του ΚΚΕ…

Πηγή: Matrix24.gr

Το σχόλιό σας...

Πρόσφατα σχόλια

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ

Ουάσιγκτον 21, Τρίπολη, Τηλ. 2710238928

Email: dkomninou@ath.forthnet.gr